MENU
Klare Taal

Ijzelritten

[
Om te voorkomen dat ijzel zich vasthecht aan de bovenleiding hebben machinisten vannacht met lege treinen door het land gereden.


IJzelritten noemt men dat. Dat feit beheerst het nieuws aan het begin van 2017. Uw reporter vindt dit nieuwsfeit totaal niet interessant. Ik trek mijn snowboots aan en stap op mijn fiets. Ik had reeds allerlei nieuwsberichten gelezen die mij er van overtuigden dat ik met een noemenswaardig verhaal thuis kon komen. In de Terneuzense binnenstad komt geen scootmobielpool waar mindervalide bezoekers een scootmobiel kunnen lenen om het centrum in te gaan. Bij gebrek aan een kunstmatig nest is een ooievaarspaar in Sluis maar op een schoorsteen van een woning een onderkomen aan het bouwen. Diensthond Barry van de politie heeft zaterdagochtend gezorgd dat de verdachte van een straatroof kon worden aangehouden in Rilland op het dak van het station. John Tahapary is ook komend voetbalseizoen hoofdtrainer van ZSC’62 uit Scharendijke.
Wat is er al veel gebeurt in dit korte jaar tot nu toe. Waar moet ik in hemelsnaam beginnen. Toen bedacht ik me dat alle mensen waarschijnlijk voor die vraag staan na nieuwjaar. Ik wilde alle mensen vragen waar ze in hemelsnaam mee beginnen in 2017.


Na een kwartier fietsen begaf mijn ketting het. Al snel spoedde er zich een helpende hand. Zijn naam: ‘Otto Schoonboom’. Hij woonde al sinds zijn puberteit in dit gehuchtje. Hij was niet erg handig. Maar je merkte direct dat het hem niet ontbrak aan een gezonde dosis zelfspot en kennis van zaken.

Otto Schoonboom, waar moeten we in hemelsnaam mee beginnen in 2017?
Laten we eerst die fiets maar niet verder kapot maken. Sorry dat ik zojuist per ongeluk ook uw achterband kapot gemaakt heb met een slijptol. Laten wij dit jaar maar eens beginnen met een horizon.

Hij wees naar een toren een eindje verderop. We liepen er naartoe en wilden naar boven klimmen. Dat mocht niet van een man met een polo in een kleur die je niet direct koopt, maar enkel draagt omdat het moet van je werk. Als een auto in zo’n kleur gespoten zou zijn, zou je hem nooit meer verkocht krijgen. Althans, wellicht kun je hem ruilen voor een halve appelflap of een koud kopje koffie. Maar verder kom je niet. Sorry dat ik nu nogal denigrerend ben over de kleur van de polo van deze man. Maar ik ergerde me aan het feit dat we niet even mochten genieten van dat uitzicht vanaf de toren.
Maar verrek. Ze hadden in dit gehucht nog een toren. Foutje in het bestemmingsplan waardoor er 2 exact dezelfde torens gebouwd waren aan weerszijde van de plaats. Die andere bleek echter gesloten te zijn vanwege verlof. We hadden vernomen dat hij lekker met de kids naar Kernwasser Wunderland was. Groot gelijk gaf ik hem. Otto Schoonboom nodigde me vervolgens uit voor een koffietje bij hem thuis.

Waarom ook niet, dacht ik. Ben ik hier tenminste nog ergens welkom. Nu maar hopen dat de koffie goed zou zijn. Dat kan soms erg tegenvallen als je zo’n mok krijgt waar een halve liter koffie in past. Maar eenmaal volgegoten zie je alsnog de bodem. Kezanse koffie noemt men dat. Geen idee waarom Kezans, dat zal ik binnenkort wel eens vragen aan iemand.

Maar wat bleek. Hij had een apparaat die als beste getest was door de consumentenbond. Mijns insziens doen de mensen op kantoor van de consumentenbond ook niets anders dan koffiedrinken. Dat moet wel goede koffie worden. Hij kwam aan met 2 Alessi koffiekopjes ontworpen door Michael Graves. 12cl, 5,8 x 6 cm. Artikelnummer: CRE1003MGDT.

Maar Otto, Heb je het al gehoord van het geld voor de Roggeplaat?
Waar heb je het over?

Er is nog 1,5 miljoen euro nodig voor de ophoging van de Roggenplaat in de Oosterschelde. Dat geld gaat de provincie zoeken in Europa.
Nou dan mogen ze gaan opschieten. Voordat de rechtse rakkers de grenzen dichtsmijten. En met een Zeeuws dialect kun je geen fatsoenlijk gesprek voeren met een Franse Douanier. Maar ja, zoals het artikel het al verwoorde: “De platen, slikken en schorren in de Oosterschelde lijden onder de zandhonger.”
Waar ik meer benieuwd naar ben is wanneer ze die notoire bandendumper van Hoofdplaat gaan ontmaskeren. Die heeft het verdomme geflikt om ongemerkt 23 tractorbanden te dumpen. In Hoofdplaat nota bene. Als je daar per ongeluk een kauwgumpje naast de prullenbak spuugt, spreken ze er 3 jaar later nog schande over.

Heb je nog een goed voornemen bedacht voor dit jaar?
Ik wil meer gaan sporten. Ik was geïnspireerd door het werk “Jagers in de sneeuw” van Pieter Bruegel de Oudere uit 1565. Mijn spel strategie is ervoor kiezen de eigen steen in het huis te leggen (een draw), ofwel er een steen van de tegenstander mee weg te spelen (een take-out), ofwel een eigen steen voor het huis te laten liggen om daarmee een achterliggende steen te beschermen (een guard). Ik heb het uiteraard over de nobele herensport Curling.

Maken ze daarbij ook gebruik van de Zamboni?
Jazeker. Ook ikzelf mag graag rijden met de ijsdweilmachine. Maar erg lang duren onze dweilpauzes niet. Het is een baantje van zo’n 30 meter. En bochten komen er ook niet aan te pas. Leuk feitje wellicht. Een dweilorkest heeft zijn naam niet ontleend aan het schoonmaken van de ijsbaan. Het is namelijk zo dat je ‘dweilen’ moet zien als dronken rondzwerven over de straten, van café naar café. Dat is dus een volksetymologie. Een woord dat in de basis foutief wordt gebruikt. Maar dat na verloop van tijd een herinterpretatie, en dus een nieuwe betekenis krijgt.

Otto Schoonboom, mag ik jou danken voor je wijsheid.
Dat mag.

Otto Schoonboom, bedankt voor je wijsheid.
Geen probleem.

Toen viel er een lange stilte. Na drie kwartier vond ik het welletjes en zei Otto gedag. Hij was blijkbaar in gedachten verzonken. De koffie smaakte goed maar hielp niet.
Ik kwam buiten. Gelukkig was het mijn vouwfiets die kapot was. Ik propte hem in mijn jaszak en zwaaide naar alle mensen die naar buiten kwamen om te zingen. De fanfare verscheen vanachter de kerk. De kinderen deden hun ingestudeerde dansjes en er waren zelfs 4 gevechtsvliegtuigen die met allerlei kleurtjes een patroon in de lucht maakten. De burgemeester gaf me een sleutel en de jongens van de rugbyclub hesen mij omhoog op een schild. Ik kreeg een fakkel aangereikt van de slager en de mensen zongen uit volle borst:

Waar eens de zeeën braken, met donderend gedruis.
Daar glimmen nu de daken, en lispelt bladgesuis.
Daar klappen rappe tongen, de ganse lieven dag.
Daar klinkt uit frisse longen, gejok en gulle lach.  

 

Nou dit jaar begint alvast goed.

ELKE OVEREENKOMST MET BESTAANDE PERSONEN, GEBEURTENISSEN, PLAATSEN OF ENTITEITEN BERUST OP LOUTER TOEVAL IN DE WERKELIJKHEID.

Reacties
IETS TE ZEGGEN?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

SLUIT MENU